Ece 'nin Dünyası

TÜM ANNELERİN ,ANNELER GÜNÜ KUTLU OLSUN

HOŞBULDUK

YENİDEN ARKADAŞLARIMLA OLMAK BENİ İNANILMAZ MUTLU ETTİ :))) HOŞGELDİNİZ VE HOŞBULDUK :)))) SELAMMMMMMMMMMMMMMM MİLLEEETTTTTTTT :)))

SON MEKTUP...

Sevgilim her sabah hüzünle başlar

Her gece uzun soğuk üşüyorum
ne zaman bitecek bu hasret..? ben ölünce mi ?

Ölenle ölünmez demişler amma
sen öldün ben ölmedim mi sanki ?
ne dünya keybetti ağırlığından
ne kara topragın hacmi degişti
sedece bizi yaradan böyle istedi :(

ben yaşayan ölüyüm sadece

yaşadıklarımla

yada saçmaladıklarımla....

özledim seni....çokkkkkkk...üşüyorum...

O tatlı hem acı sözlerin satırların

Okurken ağladım yüreğime sakladım,sevgilim hatıram da sadece o veda günü var...o duruşun ve o bakışların
seni çok öperim ama doyamaz yüregim....

özlüyorum sadece ...seni hep yüregimde saklıyorum ....

DEDİM GİTTİN.....

GENE VE SADECE GENE SANA ŞU AN Kİ KIZGINLIGIMLA

DUDAKLARIMIN ARASINDAN

SENİ SEVİYORUM DİYORUM....

GÖZLERİMDEN ....ASLA SİLİNMEYECEKSİN....

AKLIMDA SADECE O SON VEDA GÜNÜ VAR...

SOĞUK O GÜN DE..

O SOĞUK BEDENİNE DOKUNMAK...

GÖZ YAŞLARIM HİÇ DİNMEYECEK

VE....

HALA YAZIYORUM :)

SONSUZUM OLDUN....

SEVİYORUM SENİ

ECE....

Bu kalabalık şehre hüzün yağar bu zamanlar
Yalnızlık yağar caddelerine
Darmadağın saçlar, ıslanmış yüzler hep yere bakar
Kahveleri bile dert yüklenir
Çayları daha bir demli
Unutulan sevgililer hatırlanır veya sevgililer unutulmaya çalışılır
Bu mevsimde vitrinleri az sulu rakı gibidir bu şehrin
Her adımın yalnızlığa uzanır
Yine de hızlı adımlar atılır, koşulur bu sokaklarda
Herkes kendi türküsünü söyler yüzünü buruşturarak,
Herkes kendi hikayesini en acıklı sanır

Kendisi koca bir yalanken gerçeği arar bu şehir

Sokakları gibi evleri de acı doludur, gözyaşları taşar pencerelerinden…
Geceleri gerçeklerini saklar da, her gün başka bir maske takar insanları…
Hayatları vardır anlatıkları, bir de tek başına kalınca yaşadıkları…
Aşkları bir damla gözyaşında boğulur bu şehrin
Onun için geceleri yeni hayatlar yazılır kimsenin bilmediği zamanlara
Onun için kimse üzülmez gidenlere ve acır geride kalanlara
Herken kendi türküsünü söyler bu şehirde sadece kendi acısına ağlar
Herkesin tiyatrosudur bu şehir herkesin en yalandan sahnesi
Ve onun için bulunmayı bekler bu şehrin denizlerinde incilerin en sahtesi
Yine de yalan olduğunu bile bile hergün aynı oyunu oynar bu şehrin insanları
Herkes kendi hikayenini en acıklı sansa da her geceyi pembeye boyar gündüzün yalanları...

Bu şehir en çok sevenini aldatır

En çok sevenini üzer hiç acımadan
Sokaklarında gezmek de bir savaştır burada hayatta kalmak da…
Ve çok zordur buna rağmen ayrı kalmakta
Nefret etmek çok kolaydır bu şehirden
Küfür etmek çok kolay

Yine de ayrılamaz aldattıklar, ayrı kalamaz…

Her gidişinde dönüşü özler, onsuz kalamaz
Bu şehrin sokakları hüzün doludur, acı doludur her zaman
Her bir köşesinde bir hikaye gizlenir
Boş sokaklarında gece yarısı masallar anlatır bu şehir
Bir kez göreni 100 kez aldatır…