Bazı İnsanlar...İnsanları anlamakta güçlük çekeriz deriz...
Çünkü çok insan kendileri gibi olmamızı beklerler ,bazı insanlar acı çekerken paylaşarak moral bulur
bazı insan içine atarak moral bulur düzelir
bazıları sadece ağlar
bazıları kendisini hayvanlara adar ki (ben de adamadım ama çok severim)
çünkü benim öncelik li iki oğlum var v.s
bazı insanlarda içinde fırtına kopsa dışı dingin sakin ve ınanılmaz durgundur ...
İşte ben bu insan şeklinden korkarım -tırsarım
kimsenin kimseyı anlaması gerekmıyor sadece herkesın hayatına ,yaşam seklıne ,düşüncelerıne sagılı olursak sorun olmaz...zaten aynı tip insan da hıc çekici gelmıyor bana :)
Veee bazı insanlar ...rahat bırakın başka insanları kimse sizin gibi olmak zorunda degildir,
zaten bu tip ınsanlar yuzunden yıllardır çok ınsan
-aman yanlıs anlasılırım dıye dıye bır tur mutasyona ugrası,yanı ıcınden gecenlerı dısarıya aktarıncaya kadar o dusunce baskalastı...
boyle ınsanlar yuzunden işteee
ben hep aynı kaldım :)
sevgıler:)))
Uzun aradan sonra nihayet bloğuma kavuştum :) hepinizi çok özledim her ne kadar facebook varsa da ben bloggerım başka :))) yani neden giremiyordum anlamıyorum da neyse sonuc ıtıbarıyle buradayım :)
çok şey yaşandı bu arada ...büyük oğluşum Üniverisite ye başladı maden muhendisi olacak :) küçügü ise 7 sınıfta derlerınde bayagı ilerleme var :),
ben de Kıbrıstan yeni geldim işte :)
şimdilik kısa kesiyorum ,daha sonra gene kafa şişirecegim
sevgıler...resmi ben çektim :)
çok şey yaşandı bu arada ...büyük oğluşum Üniverisite ye başladı maden muhendisi olacak :) küçügü ise 7 sınıfta derlerınde bayagı ilerleme var :),
ben de Kıbrıstan yeni geldim işte :)
şimdilik kısa kesiyorum ,daha sonra gene kafa şişirecegim
sevgıler...resmi ben çektim :)
"Aşk; karşındakini bulunmaz hint kumaşı sanmanla, sersemin teki olduğunu anlaman arasında geçen zamandır...
YENİDEN ARKADAŞLARIMLA OLMAK BENİ İNANILMAZ MUTLU ETTİ :))) HOŞGELDİNİZ VE HOŞBULDUK :)))) SELAMMMMMMMMMMMMMMM MİLLEEETTTTTTTT :)))
Sevgilim her sabah hüzünle başlar
Her gece uzun soğuk üşüyorum
ne zaman bitecek bu hasret..? ben ölünce mi ?
Ölenle ölünmez demişler amma
sen öldün ben ölmedim mi sanki ?
ne dünya keybetti ağırlığından
ne kara topragın hacmi degişti
sedece bizi yaradan böyle istedi :(
yaşadıklarımla
yada saçmaladıklarımla....
özledim seni....çokkkkkkk...üşüyorum...
O tatlı hem acı sözlerin satırların
Okurken ağladım yüreğime sakladım,sevgilim hatıram da sadece o veda günü var...o duruşun ve o bakışların
seni çok öperim ama doyamaz yüregim....
özlüyorum sadece ...seni hep yüregimde saklıyorum ....
DEDİM GİTTİN.....
GENE VE SADECE GENE SANA ŞU AN Kİ KIZGINLIGIMLA
DUDAKLARIMIN ARASINDAN
SENİ SEVİYORUM DİYORUM....
GÖZLERİMDEN ....ASLA SİLİNMEYECEKSİN....
AKLIMDA SADECE O SON VEDA GÜNÜ VAR...
SOĞUK O GÜN DE..
O SOĞUK BEDENİNE DOKUNMAK...
GÖZ YAŞLARIM HİÇ DİNMEYECEK
VE....
HALA YAZIYORUM :)
SONSUZUM OLDUN....
SEVİYORUM SENİ
ECE....
Islak sokaklar mevsimindeyiz artık
Bu kalabalık şehre hüzün yağar bu zamanlar
Yalnızlık yağar caddelerine
Darmadağın saçlar, ıslanmış yüzler hep yere bakar
Kahveleri bile dert yüklenir
Çayları daha bir demli
Unutulan sevgililer hatırlanır veya sevgililer unutulmaya çalışılır
Bu mevsimde vitrinleri az sulu rakı gibidir bu şehrin
Her adımın yalnızlığa uzanır
Yine de hızlı adımlar atılır, koşulur bu sokaklarda
Herkes kendi türküsünü söyler yüzünü buruşturarak,
Herkes kendi hikayesini en acıklı sanır
Kendisi koca bir yalanken gerçeği arar bu şehir
Sokakları gibi evleri de acı doludur, gözyaşları taşar pencerelerinden…
Geceleri gerçeklerini saklar da, her gün başka bir maske takar insanları…
Hayatları vardır anlatıkları, bir de tek başına kalınca yaşadıkları…
Aşkları bir damla gözyaşında boğulur bu şehrin
Onun için geceleri yeni hayatlar yazılır kimsenin bilmediği zamanlara
Onun için kimse üzülmez gidenlere ve acır geride kalanlara
Herken kendi türküsünü söyler bu şehirde sadece kendi acısına ağlar
Herkesin tiyatrosudur bu şehir herkesin en yalandan sahnesi
Ve onun için bulunmayı bekler bu şehrin denizlerinde incilerin en sahtesi
Yine de yalan olduğunu bile bile hergün aynı oyunu oynar bu şehrin insanları
Herkes kendi hikayenini en acıklı sansa da her geceyi pembeye boyar gündüzün yalanları...
Bu şehir en çok sevenini aldatır
En çok sevenini üzer hiç acımadan
Sokaklarında gezmek de bir savaştır burada hayatta kalmak da…
Ve çok zordur buna rağmen ayrı kalmakta
Nefret etmek çok kolaydır bu şehirden
Küfür etmek çok kolay
Yine de ayrılamaz aldattıklar, ayrı kalamaz…
Her gidişinde dönüşü özler, onsuz kalamaz
Bu şehrin sokakları hüzün doludur, acı doludur her zaman
Her bir köşesinde bir hikaye gizlenir
Boş sokaklarında gece yarısı masallar anlatır bu şehir
Bir kez göreni 100 kez aldatır…
Onun için adımlar hep hızlı atılır, koşulur bu şehrin sokaklarında…
Çektirdiği onca acıya rağmen her zaman bir başkadır…
Her zaman ilktiri tektir ve sondur bu şehir
Ve en kalabalık caddesi görünmeyen acılardan bir nehir
Yine de hızlı adımlar atılır, koşulur bu sokaklarda
Herkes kendi türküsünü söyler kimseyi umursamadan
Herkes hergün insanlığından bin defa utanır
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
















